رهبران مذهبي و سياسي بایستی در زمينه بهداشت جنسي پیشگام شوند

به گزارش لايوساينس عليرغم اينکه مدت‌هاست جامعه پزشکي اصول راهنمايي را براي بهداشت جنسي،‌ بعنوان مثال به تشويق کاربرد کاندوم براي پيشگيري از امراض مقاربتي و استفاده از وسائل پيشگيري براي جلوگيري از بارداري‌هاي ناخواسته ارائه کرده است،‌ولی اين توصيه‌ها هميشه رعايت نمي‌شوند.
و در بسياري از موارد، مسئوليت انجام اين توصيه‌ها به خود افراد واگذار شده است.
اما اکنون سردبيران يک نشريه معتبر پزشکي PLoS Medicine مي‌گويند، رهبران سياسي و مذهبي بايد ناکامي‌ خود را در زمينه ترويج بهداشت جنسي بپذيرند، و از ابتکارهاي عمل بزرگتر در اين حوزه حمايت کنند.
اين نويسندگان در سرمقاله 25 مه (4 خرداد) اين نشريه مي‌نويسند:‌ "گرچه چشم‌اندارهاي سياسي و مذهبي در گذشته مانع سياستگذاري مطلوب براي بهبود وضعيت بهداشت جنسي شده ‌است،اما همکنون سياستمداران و رهبران مذهبي بايد از نفوذشان براي پرداختن به مشکلات استفاده کنند، و دقيقا به اين علت آنها در چهارراه سلامت،‌ فرهنگ، مذهب و سياست قرار دارند."

سازمان جهاني بهداشت در سال 2004 بهداشت جنسي را به عنوان حوزه مورد توجه خاص خود اعلام کرد.این در حالیست که در گذشته بهداشت جنسي زيرمجموعه‌‌اي از بهداشت توليدمثل به حساب مي‌آمد. اما حتي در کشورهايي مانند آمريکا نيز حتي در مقابل بنيادي‌ترين اصول بهداشت جنسي مقاومت وجود دارد. براي مثال بيمه‌هاي بهداشتي در بسياري از ايالت‌هاي آمريکا هزينه‌هاي مربوط به وسائل پيشگيري از بارداري يا برخي از اشکال آن را پوشش نمي‌دهند. و براي سال‌ها تنها برنامه دولت فدرال آمريکا براي پيشگيري از رفتارهاي پرخطر جنسي توصيه به پرهيز جنسي بود.
نتيجه اين سياست‌ها در جهان آمار تاسف‌باري مانند اينهاست:
-بر اساس آمار مراکز کنترل و پيشگيري بيماري‌هاي آمريکا هر سال تنها در 19 ميليون مورد جديد بيماري آميزشي در اين کشور رخ مي‌دهد،‌که سالانه 15.9 ميليارد دلار هزينه به نظام مراقبت بهداشتي تحميل مي‌کند.
-بر اساس آمار سازمان جهاني بهداشت در سال 1999 حدود 340 ميليون مورد جديد بيماري آميزش- شامل سيفيلس، سوزاک،‌ کلاميديا و تريکومونيازيس- در مردان وزنان 15 تا 49 سال رخ مي‌دهد.
اين نويسندگان بر پنج حوزه عمل در زمينه بهداشت جنسي تاکيد مي‌گذارند- پرداختن به سقط جنين‌هاي غيرايمن، دسترسي به خدمات و اطلاعات براي افراد حاشيه‌اي، دسترسي به وسائل پيشگيري از بارداري، طرفداري از قانونگذاري و خدمات بهتر، و اقدام در زمينه HIV/ايدز.
آنها مي‌گويند آگاهي‌بخشي در زمينه بهداشت جنسي در مقياس جهاني تعهدي بزرگ است، و اين تعهد به آساني يا به سرعت قابل انجام نيست. اما با پذيرفتن مسئوليت شخصي در مورد بهداشت جنسي و ترغيب رهبران محلي به گسترش اين تعهد، مي‌توان در اين زمينه به پيشرفت‌هاي قابل‌توجهي در اعتلای سلامت اجتماع رسيد.